گذاشته پاك است ، ورساندن آب به زخم ممكن است وضرر ومشقت ندارد ، بايد آب را به روى زخم با رعايت ترتيب - ودر صورت بنابر احتياط - برساند ، ولى اگر جبيره در صورت باشد ورساندن آب با رعايت ترتيب ممكن نباشد بنابر احتياط بين شستن ومسح با مراعاة ترتيب جمع كند ، واگر زخم يا چيزى كه روى آن گذاشته نجس است ، چنانچه آب كشيدن آن ورساندن آب به روى زخم ممكن باشد وضرر ومشقت نداشته باشد ، بايد آن را آب بكشد وموقع وضو آب را به زخم برساند . ودر صورتي كه رساندن آب به روى زخم ممكن نيست يا ضرر يا مشقت دارد ، يا زخم نجس است ونمى شود آن را آب كشيد ، يا ضرر يا مشقت دارد ، بايد أطراف زخم را بشويد ، واگر جبيره پاك است روى آن را مسح كند ، واگر جبيره نجس است يا نمى شود روى آن را دست تر كشيد ، در صورتي كه ممكن است پارچهء پاكى را روى آن بگذارد ، وبنابر احتياط واجب جمع كند بين تيمم ومسح بر آن پارچه - وحتى الامكان پارچه را به گونه اى بگذارد كه جزء جبيره حساب شود - ودر صورتي كه گذاشتن پارچه يا مسح بر آن ممكن نباشد ، بنابر احتياط واجب أطراف آن را به طورى كه در وضو گذشت بشويد وتيمم هم بنمايد . مسأله 336 - اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكى از دستها يا تمام هر دو دست را گرفته باشد ، احتياط واجب آن است كه جمع كند بين وضوى جبيره اى وتيمم . مسأله 337 - اگر جبيره تمام اعضاى وضو را گرفته باشد ، بنابر احتياط واجب جمع كند بين وضوى جبيره وتيمم . مسأله 338 - كسى كه در كف دست وانگشتها جبيره دارد ، ودر موقع وضو دست تر روى آن كشيده است ، سر وپا را با همان رطوبت مسح كند . مسأله 339 - اگر جبيره تمام پهناى روى پا را گرفته ولى مقدارى از طرف انگشتان ومقدارى از طرف بالاى پا كه مسحش واجب است باز است ، بايد جاهايى كه باز است روى پا را ، وجايى كه جبيره است روى جبيره را مسح كند .